It's the final countdown (tudududu...)

Hallo beste vrienden!

Aan ons avontuur is helaas een einde gekomen! Morgennacht vertrekken we vanuit Bangkok naar Londen van waaruit we de trein opspringen naar Rijsel, alwaar jullie allemaal enthousiast ons zullen opwachten (;-)).

Maar vooraleer we definitief afscheid nemen, willen we jullie graag bedanken om ons en masse te volgen via onze reislog. Hopelijk hebben jullie er evenveel van genotenals ons!

Als toetjeplaatsten we onze foto's van de laatste drie weken Maleisië, Borneoen Singapore online.

http://picasaweb.google.be/116537446232172668869/MalaysiaSingapore?authkey=Gv1sRgCMH5rZjI7byApQE#

Kort samengevat:

-beklommen we een 4095m hoge berg gedurende een tweedaagse trek!!!!,

-zagen we ongelooflijk veel verschillende apensoorten zowel in opvangcentra als in het wild,

-lieten we ons een dagje gaan in een 5 sterrenresort,

-verblijdden we Singapore met onze aanwezigheid,

-dansten we tussen de ratten en kakkerlakken in het historische Melaka,

-en sliepen we tussen de kleurrijke doch luidruchtigeIndiërs in Kuala Lumpur.

Vrienden, familie, het is tijd om naar huis te keren. Een allerlaatste salut,

Shirley & Greg

Encore Angkor...

Selamat pagi, beste vrienden!

Ofte 'hallo' in het Maleisisch. Maleisië? Inderdaad, Maleisië. Het zit namelijk zo: toen de rellen in Bangkok escaleerden én bovendien het geweld uitdijde naar de noordoostelijke provincies (waar we de grensovergang gingen maken) beslisten we al snel om onze plannen overhoop te gooien en Thailand te laten voor wat het was. Sinds een weekje bevinden we ons dus in Maleisië, Borneo meer bepaald. Maar laten we inpikken waar we vorige keer afscheid genomen hadden: Phnom Penh (PP), Cambodja.

Cambodja is een land van extreme contrasten: 1000 jaar geleden het economisch, cultureel en politiek kloppende hart van de Khmerdynastie, met de sublieme Angkor tempels als ultieme architecturale culminatie hiervan. Edoch, amper 35 jaar geleden slachtoffer van één van de meest bloeddorstige massamoordenaars die ooit op aarde leefde, Pol Pot.

Tijdens ons bezoek aan de Killing Fields en het Tuol Sleng concentratiekamp in PP kwamen we meer te weten over hoe de rode Khmerleider en zijn communistisch regime direct -miljoenen mensen werden tijdens zijn regeerperiode brutaal afgeslacht- en indirect -hongersnood na het vallen van Pots regime- verantwoordelijk was voor 3 (!!!) miljoen doden. Had je een hoger diploma, sprak je meerdere talen of zag je er op één of andere wijze iets slimmer uit dan laten we zeggen boer Sjarel of Yves Leterme werden jij en je familie onherroepelijk naar één van vele de Killing Fields geleid en een kopje kleiner gemaakt...

Na drie dagen PP en een busrit van een dikke zes uur kwamen we aan in Siem Reap waar we vergast zouden worden op het achtste wereldwonder: de Angkor tempels. Omdat de tempels zich op een redelijke afstand van elkaar bevonden en omdat de gemiddelde temperatuur zich amper onder de 30 graden begaf en de gem. luchtvochtigheid het equivalent van een Turks stoombad bedroeg, opteerden we al snel om ons twee dagen te laten rondvoeren in een tuk-tuk. We werden er getrakteerd op de meest prachtige tempels in allerlei kleuren en vormen, hoewel de tand des tijds al serieus zijn werk gedaan had. Leuk om weten is dat hier trouwens ook Tomb Raider (mét Lara Croft J) gefilmd werd.

Na een kleine week Cambodja zetten we onze calvarietocht verder naar richting Vientiane, Laos. Vientiane is de hoofdstad van Laos en meer valt hierover eigenlijk niet te vertellen want er is geen zier te doen of te zien. Na twee 'lange' dagen hielden we het er dan ook voor bekeken. Onze volgende stop -na een 10 uur durende rit op een naar uitlaatgasstinkende gammele bus-werd Luang Prabang, en in tegenstelling tot Vientiane vonden we hier wel onze gading. Luang Prabang is net als de Angkor tempels UNESCO werelderfgoed en dit om het grote arsenaal aan... inderdaad tempels! Nu, haar idyllische ligging aan de Mekong rivier en tussen de Noord-Laotiaanse bergen zal ook wel meegespeeld hebben. Na vele tempelbezoeken en een olifantenrit vonden we dat we een massage verdienden, en zo geschiedde... zalig! Hierna stond eenzelfde busrit geprogrammeerd richting Vientiane van waaruit we, via Kuala Lumpur (Maleisië), naar Kota Kinabalu (Maleisisch Borneo) vlogen.

In ons laatste reisverslag vertellen we u alles over onze Maleisische avonturen. Blijf ons volgen!

Tot over 14 dagen,

Greg & Shirley

Nieuwe foto's online! ---Cambodja & Laos---

Beste vrienden,

vanaf gisteren staan er weer nieuwe foto's online.

Klik op onderstaande link om onze visuele hoogtepunten uit Cambodja en Laos te zien:

http://picasaweb.google.be/116537446232172668869/CambodjaLaosUpload?authkey=Gv1sRgCPSJk6fl052dpgE#

Binnenkort volgt ook een uitgebreid reisverslag.

Bye,

Shirley & Greg

Good morning Vietnam!

Hallo vrienden, familie en kennissen,

Na drie weken zit onze eerste Aziatische etappe erop! Ondertussen vatten we al de tweede etappe aan en zitten we nu in de hoofdstad van Cambodja, Phnom Penh, maar meer daarover in ons volgend reisverslag.

Drie weken geleden landden we dus in Ha Noi, Vietnam. Na een hectische twee dagen in de brommergekke hoofdstad van Vietnam, vertrokken we op een bootcruiseje in Halong Bay. Halong Bay is een baai (heus waar!) waar duizenden krijtstenen rotsformaties het mooie weer maken. Ideaal dus voor wat varen, relaxen, zwemmen, kajakken en drijvende vissersdorpen aan te doen.

Na dat heerlijke relaxmoment achtten we de tijd rijp om de benen wat uit de broek te steken (vandale?) in het bergdorpje Sa Pa, waar traditionele minderheidsgroepen ons vergezelden op onze gezapige trektocht doorheen de noordelijkste rijstterrassen van Vietnam. Voor wat hoorde wat natuurlijk en algauw werden we bestookt met allerlei lokale prullaria.

Na Sa Pa, en twee (acht uur durende!) nachttreinen, werd Hué onze volgende bestemming. Hué is de voormalige hoofdstad van Vietnam en is als gevolg rijk aan Koninklijke paleizen en tombes. Zoals in Vietnam wel gebruikelijk is, toerden we de stad rond op brommertjes. Nadien trokken we verder zuidelijk richting Hoi An.

Hoi An is, in tegenstelling tot andere Vietnamese steden die we aandeden, een oase van rust. Dit stadje is de modehoofdstad van Vietnam met honderden kleermakers op al even weinig vierkante meters. Ondergeschrevene liet zich dan ook twee hemden en een short op maat maken. Naast kleermakerijen herbergt Hoi An ook een aantal exquise restaurantjes en patisserieën. En ook hier lieten ondergeschrevenen zich lustig gaan.

Vervolgens volgde wat snorkelplezier in het resortrijke Nha Trang. Toch lieten we Nha Trang al snel voor bekeken wegens: geen fluit te doen. Onze fluit konden we al snel weer bovenhalen in Da Lat waar we twee dagen rondgevoerd werden door de lokale Easyriders. Easyriders is een groepje lokale gidsen die je Vietnam laten verkennen op het achterzitje van hun moto. Twee dagen lang (of kort) kregen we het 'echte' Vietnam te zien: bloem-, koffie- en zijdeplantages maar ook ontmoetingen met de plaatselijke bewoners waren ons deel.

Onze laatste Vietnamese stop werd Ho Chi Minh city (HCMC), beter gekend als Saigon. Wie dacht dat Ha Noi druk was, kreeg hier een uppercut van jewelste. HCMC huisvest acht miljoen bewoners en al evenveel brommertjes en auto's. Mix dat met de erbarmelijke staat van de wegen en onbestaande verkeersregels en dan weet je het wel. In HCMC brachten we een bezoekje aan het oorlogsmuseum en de Cu Chi tunnels. De Cu Chi tunnels zijn een netwerk van... tunnels inderdaad... en dienden tijdens de oorlog in Vietnam als de uitvalsbasis van de Viet Cong in hun strijd tegen de Amerikanen en Zuid-Vietnamezen.

Helaas moesten we gisteren na drie veel te snelle weken afscheid nemen van Vietnam. Hopelijk genieten jullie van onze talrijke foto's die vanaf nu te vinden zijn op onderstaande link (onze fotolimiet op deze site is bereikt!).

Voor foto's klik hieronder:

http://picasaweb.google.be/116537446232172668869/ZZUpload?authkey=Gv1sRgCLnun6Dvzsz8kAE#

Vele groetjes,

Greg & Shirley

G'bye Australia!

Hallo landgenoten,

Na drie maanden Australië is het tijd andere oorden op te zoeken. Vanmiddag trekken we naar ZO Azië waar we een orientaals slot aan onze trip hopen te breien. Eerst doen we Vietnam aan om dan via Cambodja en Laos het noorden van Thailand te exploreren. Finaal eindigen we met een weekje duik- en strandparadijs in het zuiden van Thailand.

Onze laatste twee weken terra australisstonden in het teken van de outback. Met Groovy Grape Getaways vertrokken we op een 7daagse tour doorheen de Australische woestijn. Omdat in Australië dit jaar gemiddeld meer regen viel dan andere jaren, bleek die groener dan verwacht. Toch valt met geen pen noch foto te beschrijven hoe uitgestrekt en desolaat de outback wel is. We vulden er onze dagen voornamelijk met wandelen en honderden foto's trekken. Slapen deden we er in swag (een soort van overslaapzak uit een dikke, waterdichte hoes met daarin een dun matrasje waar je uiteindelijk met je eigen slaapzak in gaat liggen).

Hét hoogtepunt van onze trip was ongetwijfeld het Uluru en Kata Tjuta National Park. Uluru (ofte Ayers Rock) is de grootste monoliet ter wereld en is voor de aboriginals van een ongeziene historische en culturele waarde. Voor de toeristen zorgt de rode zandstenen formatie tijdens zonsopgang en -ondergang voor een fascinerend kleurenschouwspel (denk vele tinten oranje, rood en paars). Voor jullie gemak plaatsten we enkele foto's in de fotorubriek .

Foto's zijn er ook van onze laatste volle dag in Australië, waar we ons aan een knettergekke outdooractiviteit waagden: een skydive vanop 14,000ft (4.8km) hoogte met een vrije val van maar liefst 60sec. Graag laten we de foto's wederom voor zichzelf spreken. Kijk ook eens naar onze filmpjes op YouTube (een vette aanrader):

http://www.youtube.com/watch?v=fL4uI8v_n1s (Shirley)

http://www.youtube.com/watch?v=Bp2n1nXMJ6M (Greg)

Voor nu,

Salut en tot binnenkort!

Greg & Shirley

From Western Australia, with love

Hallo dierbaren,

Momenteel bevinden we ons in Adelaide en zegden we de westkust vaarwel. Morgen vertrekken we immers vanuit Adelaide op een nieuwe tour die ons naar de outback brengt.

De afgelopen drie weken cruiseden we dus de westkust af; eerst met onze huurauto, dan op een tiendaagse bustour. Hét hoogtepunt op onze huurautoverkenning was ongetwijfeld Margaret River waar we wederom een aantal wijngaarden bezochten en ons aan wat culinair lekkers waagden. Ook pikten we onderweg, als rasechte Aussies, een internationale surfwedstrijd mee.

Nadat we de auto opnieuw ingeleverd hadden in Perth gingen we op daguitstap naar Rottnest Island (RI), een eiland voor de kust van Perth waar inheemse quokka's in grote getale voorkomen. RI werd voor het eerst ontdekt door de 'Nederlandse' ontdekkingsreiziger William de Vlamingh ('uhum') die vond dat de beestjes erg veel op grote ratten leken en het daarom de naam Ratnest gaf, dat later verbasterde tot het Engelse Rottnest. Onze dag stond er vooral in het teken van fietsen en snorkelen.

De daaropvolgende dag vertrokken we eindelijk op onze langverwachte bustoer die ons van Perth naar Broome moest brengen. We hadden al gehoord dat de westkust iets desolater en wilder was dan haar oostelijke tegenhanger en hoopten dan ook eindelijk het echte Australië te zien. We zouden niet teleurgesteld worden...

Via de ruige Pinnacles woestijn en het nog iets ruigere Kalbarri National Park kwamen we op dag drie in het Monkey Mia National Park aan waar we wilde dolfijnen mochten voederen (uit de honderden toeschouwers werden slechts enkelen uitverkoren, en ja hoor, wij behoren sinds kort ook tot het exclusieve clubje der dolfijnvoeders). Ondertussen hadden we ook al kennisgemaakt met het, in Australië vermaarde, sandboarden, waar je op niets meer dan een houten plank zandduinen afgiert. Op dag vier gingen we snorkelen met mantarays in het Ningaloo Reef. Mantarays zijn reusachtige roggen die een spanwijdte van maar liefst 5m kunnen reiken. Hoewel we maar één exemplaar spotten, werd het een snorkelbeurt om nooit te vergeten. Na het snorkelen en wat strandspelletjes zetten we onze tocht voort richting het Karijini National Park.

Karijini is een nationaal park dat bestaat uit een cluster van gorges, i.e. spleten/troggen in de aarde, en rivieren, meren e.d. Je vindt er de oudste (lees: miljoenen jaren oud) rotsformaties en sedimenten ter wereld terug. Wij vulden er onze dagen voornamelijk met wandelen en zwemmen én natuurlijk de 'verplichte' avondlijke braspartij in ons tentenkamp...

Aan al dat moois kwam helaas ook een eind en moesten we afscheid nemen van onze nieuwe vrienden en nieuwe liefde die West Australië heet...

Tot binnenkort kameraden,

Greg & Shirley

Farewell east coast, hello west...

Hallo België,

Sinds zondagavond bevinden we ons niet langer aan de oostkust. Na een lange vlucht van iets minder dan vijf uur kwamen we aan in Perth, de enige noemenswaardige metropolis die West Australië (WA) rijk is. Bizar op zich, zeker als je weet dat WA maar liefst 1/3 van de oppervlakte van Australië bestrijkt. In WA huren we eerst een auto om het zuidwesten te verkennen alvorens op een tiendaagse tour richting Broome te vertrekken.

De afgelopen twee weken (en aldus de laatste weken aan de oostkust) stonden vooral in het teken van het Great Barrier Reef (GBR) en onthaasting (een mooi woord voor dolce far niente ofte luieren J). Een kleine twee weken geleden vertrokken we immers met een zeilboot richting het grootste rif ter wereld. Op onze driedaagse cruise zouden we de Whitsunday eilanden verkennen én snorkelen en duiken in het GBR. En zo geschiedde!

De eerste dag was eerder een inloopdag met een zwembeurt aan het Whitehaven strand. Dit strand zou één van de mooiste stranden ter wereld moeten zijn. Het enige minpunt was echter dat we het water in moesten met een zogenaamd stinger suit, een duikerspak dat je lichaam van kop tot teen tegen dodelijke kwallen (soms microscopisch klein) beschermt. Azuurblauw water, parelwit zand,35° en ja hoor, een burka... Dit was echter nog maar een voorsmaakje voor de apotheose die de volgende dag moest komen.

Op onze tweede dag, na een ontzettend korte nacht (probeer maar eens tijdens de Australische zomer benedendeks met 6 personen op 7m² te slapen) mochten we van een gratis duik genieten. Die duik beviel ons zo goed dat er al snel een tweede en derde duik volgden; die waren helaas niet gratis! Gratis of niet, het bleek meer dan de moeite waard! Op onze onderwater verkenning zagen we niet alleen onnoemelijk veel vissen, maar ook zeeschildpadden en haaien(!!!). Nu we de duikkriebel te pakken hebben, willen we graag ons duikbrevet (PADI) in Thailand halen.

Na de duik/zeilcruise volgde een driedaagse onthaastingskuur in het mondaine Port Douglas, waar we een appartementje huurden en ons vooral toegelegd hebben op zalig nietsdoen. Na dat zalige nietsdoen wilden we de adrenalinerijke oostkust graag in stijl afsluiten met een parachutesprong in Cairns. Jammer genoeg waren de weergoden niet gunstig gestemd en werd onze parachutesprong tot tweemaal toe afgelast; andere keer dan maar...

Voor nu,

tot ziens en vele groeten,

Shirley & Greg

We're singing in the rain!

Hallo vrienden, familie,

Ondertussen staan er al een kleine 2000km meer op onze kilometerteller en bevinden we ons in Airlie Beach (noord Queensland). Ook zijn we blij u mede te delen dat we de tsunami overleefd hebben! Toch hebben we al heel wat weertjes mogen trotseren, de gemiddelde regenval in 2010 is hier immers de hoogste in de afgelopen 100 jaar...

Niettegenstaande de regen hebben we al heel wat leuke momenten meegemaakt. We hebben koala's bezocht in een koalaziekenhuis, loggerhead schildpadjes zien geboren worden en de zee in geholpen, de Australia Zoo van wijlen Steve Irwin (de echte crocodile hunter) bezocht, surflessen genomen (we hebben zowaar beiden tonnen talent!) en een driedaagse tour op Fraser island gedaan.

Fraser is het grootse zandeiland ter wereld en is erkend door Unesco als werelderfgoed. Ondanks de zanderige ondergrond is Fraser voor maar liefst 98% (!) met vegetatie begroeid. Naast tal van bomen en planten zijn er ook vele zoetwatermeren in allerlei kleuren te vinden. Ook dingo's, goanna's, possums en de dodelijkste slangen en spinnen van Australië vinden er hun thuis. Wij trokken er rond in een 4x4 bus (alle wegen bestaan nl. uit zand) met een internationale groep die 18 man sterk was. De gids/chauffeur voerde ons elke dag naar Frasers menig hoogtepunten: Lake Mackenzie, Lake Birrabeen, Lake Wabby, Champagne pools, Eli Creek, regenwouden, etc . Door de hobbelige wegen leek elke rit wel een etappe uit de Paris-Dakar rally. Gelukkig werden we 's avonds getrakteerd op een uitgebreid buffet en konden we wat socializen met de andere reizigers tijdens happy hour.

Morgen maken we dan weer een driedaagse cruise naar de Whitsunday islands waar wat zullen snorkelen en duiken (Great Barrier Reef!!!), maar meer hierover in onze volgende post.

Aja, ons budget is bijna op, donaties (verjaardag jongstleden, weetje wel) kunnen op het volgende rekeningnummer: IBAN BE82 0634 8698 2168

Tot gauw!

Greg & Shirley