Hallo allen,

‘t Is alweer een dikke week geleden maar hier zijn we weer. We staan momenteel op een grote camping aan het strand in Orewa (30km ten noorden van Auckland) mét onze campervan. Maar laat ons eerst beginnen waar we de vorige keer afscheid genomen hebben...

Op onze laatste dag in Hong Kong hebben we niet meer gedaan dan geluncht, koffie gedronken en de lunchthavenwinkeltjes aangedaan. Er stond eigenlijk nog een bezoek aan de Big Buddha op het programma, maar aangezien het ding eigenlijk nog maar recent opgetrokken was (1990; historische waarde 0) en nogal redelijk moeilijk bereikbaar was (metro, bus, kabelbaan, ...) hebben we die maar blauwblauw gelaten.

Enige uren later bevonden we ons wederom in het luchtruim met als bestemming Auckland. Hierbij werd onze Qantas geholpen door LAN airways, die de vlucht van Sydney tot Auckland verzorgde. Dit was geen onverdeeld succes, we werden namelijk de eerste 20 min van onze vlucht geteisterd door hevige turbulentie. Zelfs Shirley was extra gefocust (normaal is zij -net als onze Europese «president» trouwens- een toonbeeld van rustige vastheid). Toch haalden we het en konden we enige tijd later voet op Nieuw Zeelandse bodem zetten.

T.e.m. dinsdagmorgen jongstleden, verbleven we in Auckland in de Freemans Lodge. Dit is een aardige hostel gerund door de al even aardige Indische Oona, die ons maar al te graag wegwijs maakte in de City of Sails (dresscode in de hostel echter: no shoes please). In Auckland was er naast de Skytower (hoogste toren/gebouw in het zuidelijke halfrond) niet echt een anderen toeristische trekpleister. Toch konden we van de gelegenheid gebruik maken om wat te acclimatiseren (tijdsverschil met België immers 12u én al 4 van de 8 dagen gereisd) én kennis te maken met Charlotte, de dochter van een collega van Shirley's mama. Charlotte stond op het punt terug te keren naar het vaderland na een rondreis van 3 maanden en bleek maar al te graag haar hoogtepunten met ons te delen (Nelson!Nelson!Nelson!) bij een goede Belgische pint.

Na Auckland kon ons avontuur pas echt beginnen want onze campervan stond ons blinkend (ou pas/not) op te wachten. Die bleek en blijkt nog steeds uiterst functioneel maar helaas wel een beetje gedateerd (gammele inrichting, versleten koppeling, etc.). Nu, na enkele uren en enkele doodsangsten te hebben doorstaan, hadden we het rijden onder de knie. Sindsdien bezochten we het pittoreske Bay of Islands, waar we op een dagcruise wilde dolfijnen gespot hebben, het uiterst noordelijke Cape Reinga, waar we de Tasmaanse zee en Stille oceaan in elkaar zagen stromen, en de Paris Hilton van alle NZ watervallen, de Whangerei falls.

Op het programma de komende dagen staan nog Piha/Karekare (zwarte lavastranden), Coromandel (schiereiland met onontgonnen, parelwitte stranden) en Rotorua (naar rotte eieren riekende modderpoelen).

Maar daarover meer volgende week!

Vele groetjes,

Shirley en Greg.